வினோத் சுயசரிதை

நான் வினோத் .. என்னை மாமா என்று அழைப்பார்கள்.காரணம் அனைவரும் அறிந்ததே.எனது ஊர் சத்தியமங்கலம் அருகில் நால்ரோடு.என் பெற்றோருக்கு நான் ஒரே ஒரு பையன்.அதனால் நான் விடுதியில் இருந்து வாராவாரம் ஊருக்கு சென்றுவிடுவேன்.பேருந்தில் ஏறியசில நிமிடத்தில்சொர்க்கதிற்கே
(துக்கம்)சென்றுவிடுவேன்.. நான் அனைத்து தவறான பழக்கமும் கொண்டவன்.நான் கல்லூரியில் ஒரு பொண்ணை காதலித்தேன். ஆனால் அவள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. நான் எனக்கு தலைமுடி உதிர்தல்,தொப்பை  நினைத்து மட்டும் வருந்துவேன்.என்னுடைய கையெழுத்து நன்றாக இருக்கும்.ஆனால் தலையெழுத்து???
 என் தந்தை எனக்கு எவ்ளோ நாள்தான் தண்டசோறு போடுவர்.அளவுக்கு மீறி சரக்கு அடித்தால் வாந்தி எடுத்து மட்டி ஆகிவிடுவேன்.வண்டியிலிருந்து கீழே விழுந்தாலும் தூங்க விட்டார்கள் என்று அப்படியே படுத்துவிடுவேன்.ஒரு நாள் வெளியபோகவில்லை(பாத்ரூம்) என்று மாத்திரை போட்டு அப்புறம் போனேன்.எங்க அப்பா எல்லாமே வாங்கிதந்தாரு. ஆனால் இந்த மொபைல் மட்டும் புதுசு வாங்கித்தர மாட்டேன்கிறார்.இன்னும் கொஞ்ச நாளில் படிப்புமுடிய போகிறது.அப்புறம் எந்த இளிச்சவாயன் வேலை தருவான் என்று தெரியவில்லை.கிளாஸ் முடிந்த உடன்   நான் ஜட்டி கிட்டி எல்லாத்தையும் அவுத்துவிட்டு கைலி மட்டும்தான்,ஏன்னா சூடு அப்படி...எங்க அப்பாவோட எங்கே போனாலும் அவர் பக்கத்துல போறது இல்லை.ஏன்னா அவர் என்னைவிட யூத்தா இருப்பாரு.. என்ன பண்ணுவது.....சட்டைய மட்டும் மாத்திபோட்டாலும்,பேண்ட மட்டும் மாத்த மாட்டேன்(தற்பொழுது மட்டும் ). ஓகே போதும் அப்புறம் மீட் பண்றேன்.                      


                                                                                                          இப்படிக்கு என்றும்                   
                                                                                                                  மப்புடன்
                                                                                                                     S.வினோத்குமார்B.E